Over de doden niets dan goeds maar we vonden het dus ook al een prachtvogel toen hij nog leefde, want fantasten zijn de laatste poëten van een onttoverde tijd. Het systeem dat hem faciliteerde daarentegen..

Kijk, we gaan z'n familie, twee kinderen en naasten niet hinderen met commentaar tijdens rouw na een zelfmoord, wat voor nabestaanden misschien wel de zwaarste vorm van levenseinde is van allemaal. Maar de sprekers op zijn herdenking (allemaal onderstaand) zijn geen eerste- of tweedegraadsfamilieleden. Het zijn woordvoerders van de organisatie achter de herdenking, namelijk 'Stand Up to Racism', en vrienden en medestanders uit de academische hoek - zoals rector van Cambridge Homerton College Lord Simon Wooley - en politieke hoek, zoals Labour-politica Diane Abbott.

En bij hen mogen we wel degelijk aanstippen dat ze de kwestie even integer behandelen als een gemiddelde Parool-column. Waarom is het zo moeilijk om de lijn te kiezen: 'Jason had z'n gebreken, en heeft hier en daar de waarheid misschien wat aangedikt, maar het was een prachtig mens, een geliefde vader en dito collega, bij wiens leven en afscheid we vandaag stil willen staan.' 

Maar nee, de sprekers zijn op geen gewogen woord te betrappen en draaien zich verder vast in een positie die gewoon volkomen onhoudbaar is: 'Jason was een uitmuntende academicus en integer mens en de media heeft hem met racistisch oogmerk gelyncht'. Als dat je kwaliteit van denken is, ben je de schaamte en hoop voorbij.

Ondertussen wordt er op Instagram ook 'jacht' gemaakt op 'de verantwoordelijke journalisten', zoals bijvoorbeeld in deze post met 34.000 likes.